Francine Shapiro 1987 yılında göz hareketlerinin (genellikle sağa-sola doğru), olumsuz ve rahatsız edici düşüncelerin etkisini azaltabileceğini tesadüfen keşfetti. EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing: Göz Hareketleriyle Duyarsızlaştırma ve Yeniden İşleme) tedavi protokollerinin oluşturulmasıyla bir psikoterapi yaklaşımı olarak gelişmiştir, bu süreçte kontrollü çalışmalar yapılmıştır. EMDR’nin etkinliği, Vietnam savaşından dönen 22 Amerikalı asker ile yapılan çalışmalarda test edilerek travmatik anıların duyarsızlaştığı bulunmuştur. EMDR, travma sonrası stres bozukluğu tedavisinde kullanılarak ortaya çıksa da depresyon, kaygı bozuklukları ve fobiler gibi birçok psikolojik rahatsızlığın tedavisinde de kullanılmaktadır. Ayrıca araştırmalar incelendiğinde EMDR terapisinin cinsel işlev bozuklukları, fibromiyalji, obsesif kompulsif bozukluk ve borderline kişilik bozukluğu gibi tanılar için de kullanıldığı ve olumlu sonuçlar elde edildiği belirtilmiştir.
EMDR terapisine ilgi arttıkça spor psikolojisi alanında da araştırmalara konu olmuştur. Sporcuların karşılaştığı çeşitli olumsuz deneyimlere yönelik müdahalelerde bu yaklaşım kullanılmaktadır. Spor psikolojisi araştırmaları incelendiğinde EMDR yaklaşımı genellikle aşağıda belirtilen iki ana amaçla kullanılmaktadır:
- Sporcuların performans kaygısını azaltmak,
- Spor yaralanmaları, spor kariyerinin beklenmedik şekilde sonlanması veya takım arkadaşının ölümü gibi travmatik deneyimlerin şiddetini azaltmak
Bu iki amacın yanı sıra EMDR’nin kaynak yerleştirme tekniği ve performans geliştirme protokolüyle imgeleme ve içsel konuşmalar düzenlenerek performans artırma desteklenebilir. Sonuç olarak EMDR terapisi ile performansı engelleyen faktörlerin kontrol edilmesi ve performansın artırılmasına yönelik olumlu sonuçlar elde edilmesine rağmen daha fazla müdahale çalışmasına ihtiyaç duyulmaktadır.